Rada Nadzorcza bez wynagrodzenia to problem dla spółki

W opinii organów podatkowych, w przypadku rezygnacji przez członka rady nadzorczej spółki z wynagrodzenia z tytułu pełnienia tej funkcji, stanowi to przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia podlegający opodatkowaniu w myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 392 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych, członkom rady nadzorczej może zostać przyznane wynagrodzenie. Wynagrodzenie określa statut lub uchwała walnego zgromadzenia. Jednocześnie stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

W praktyce nieodpłatne świadczenie na gruncie prawa podatkowego obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podatnika, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (tak NSA w uchwałach z 24 października 2011 r. sygn. akt II FPS 7/10, z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02, z 16 października 2006 r. sygn. akt II FPS 1/06).

Cechą świadczenia nieodpłatnego jest to, aby otrzymujący takie świadczenie nie był zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego (ekwiwalentu). Tym samym, mając na uwadze art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stwierdzić należy, że aby można było określone świadczenie uznać za świadczenie nieodpłatne stanowiące źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, musi zaistnieć taki stosunek prawny, na podstawie którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie przyjmuje nieodpłatnie (nie jest zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego).

Zdaniem organów podatkowych, spółka otrzymuje świadczenie z tytułu pełnienia przez członków rady nadzorczej ich funkcji a nie jest jednocześnie zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego (nie wypłaca wynagrodzenia). Świadczenie otrzymane przez spółkę nie jest więc świadczeniem ekwiwalentnym (nie jest związane z kosztami Spółki lub inną formą ekwiwalentu). Jednocześnie wykonywanie funkcji członków rady nadzorczej ma dla Spółki konkretny wymiar finansowy w postaci niewypłacanego wynagrodzenia za pełnioną funkcję i tym samym stanowi przysporzenie majątku Spółki.

Sytuacja, w której osoby będące członkami rady nadzorczej pełnia funkcję nieodpłatnie (bez wynagrodzenia) oznacza więc, że Spółka uzyskuje nieodpłatne świadczenie.

Podsumowując, rezygnacja przez członka rady nadzorczej Spółki z wynagrodzenia z tytułu pełnienia tej funkcji, stanowi dla spółki przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnych świadczeń, w związku z treścią art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

(por. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 maja 2014 r. sygn. IBPBI/1/423-3/14/KB).

Rada Nadzorcza bez wynagrodzenia to problem dla spółki

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *